Grecja jest piękna
Co zwiedzić:
Galerie:
Plaże:
Olimpia
Olimpia znajduje się na zachodnim końcu półwyspu Peloponez, w środku płodnej równiny między rzekami Alpheios i Kladeos. Znajduje się tam kompleks dawnych struktur sanktuarium na południowym zboczu wzgórza Kronos opracowany na przestrzeni wielu wieków. Mnogość bóstw które nie były reprezentowane podczas epoki brązu, dopóki nie został zdominowany przez kult Zeusa na koniec epoki mykeńskiej.
Historia mieszkańców Olympii sięga prehistorii, ale najstarsze budynki zachowały się dopiero od 1600-1900 r pne. Uważa się, że pierwszy Bóg któremu oddano pokłon w świątyni był Kronos, który został zastąpiony przez swego syna Zeusa, w tym samym momencie, kiedy doryckie pokolenia zastąpiły mykeńskie - ok. 1100 pne. Największa świątynia w centrum sanktuarium Olympii jest zatem poświęcona Zeusowi.
więcej
- Igrzyska Olimpijskie
- Archeologiczna strona Olimpii
- Zwiedzanie Olimpii
- Wyżywienie
- Gdzie się zatrzymać
Cytat z Wikipedii:
Olimpia
Olimpia – miasto w Grecji, na Peloponezie, w regionie Grecja Zachodnia. Mieszka tu około 11 tys. osób.
W starożytności było to najsławniejsze miejsce kultu Zeusa. Pierwsze odnotowane igrzyska odbyły się w 776 p.n.e. U stóp wzgórza Kronosa nad Alfejosem i Kladeosem znajdowało się sanktuarium poświęcone Zeusowi, wokół którego co 4 lata odbywały się panhelleńskie igrzyska, zwane od tego miejsca olimpijskimi. Powstanie tego sanktuarium ocenia się na rok ok. 1000 p.n.e.
Sanktuarium Zeusa znajdowało się w prostokątnym 4 hektarowym świętym gaju zwanym Altis. Sanktuarium stopniowo rozbudowywano. Najważniejszą budowlą była ukończona w ok. 456 p.n.e. świątynia Zeusa. Wewnątrz świątyni znajdował się jeden z tzw. siedmiu cudów świata – posąg Zeusa dłuta Fidiasza. Oprócz tego znajdował się tam szereg różnych budowli: pracownia Fidiasza, Leonidajon (hotel dla honorowych gości), świątynia Hery, świątynia Filipa II Macedońskiego.
Wokół sanktuarium powstawały obiekty sportowe:
- stadion na 20 tys. widzów
- hipodrom
- gimnazjon z palestrą
- łaźnie
- buleuterion, prytanejon,
Jest to skromna budowla w stylu doryckim, reprezentująca typ świątyni między antami. Skarbiec składa się z celli i przedsionka, ściany celli są wysunięte mocno do przodu i łącznie z dwoma kolumnami tworzą przedsionek. Na przedniej ścianie występuje fryz tryglifowo - metopowy, pozostała dekoracja architektoniczna jest bardzo lapidarna.
Olimpia, jako miejsce pogańskie, została z rozkazu Teodozjusza I Wielkiego, zamknięta w roku 390, a organizowania igrzysk zakazano w roku 393. W XIX i XX wieku, od roku 1829, w Olimpii prowadzono systematyczne prace archeologiczne.
Płomień olimpijski, który płonie podczas nowożytnych igrzysk olimpijskich uzyskuje się zapalając go za pomocą promieni słonecznych skupionych przez paraboliczne zwierciadło na stadionie w Olimpii. Stamtąd jest on przenoszony przez olimpijską sztafetę do miejsca rozgrywania igrzysk w danym roku.
Stanowisko archeologiczne w Olimpii zostało wpisane na Listę światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO.